2 Haziran 2009 Salı

Kabak Köyü mü, Alınca mı?

Daha dün akşam yükseklerden bizi izleyen kaya yığınları ile koyun koyunayız resmen. Bu işareti gördüğümüz nokta sanki doğa tarafından kamp kurulabilmesi için özel olarak tasarlanmış. Hemen sağa yürüdüğünüzde kocaman bi düzlük var. Önünde de eski kampçılardan kalan ateş izleri...

Cairn mi, o da ne?



Tırmanış sürüyor, sular tükeniyor. Yine acemice davranıp, ikişer adet küçük pet şişeyle yola çıktığımız için arada haritada görünen su kaynağını yakın olup-olmadığımızı kontrol ediyoruz. Tuğrul, komando okulu'nda 40 kiloluk çantayla durmaksızın 8 km koşabiliyormuş ama harita okuma konusunda biraz zayıf :) Kurumuş dere yatağının içinden geçerken işaretleri kaybediyoruz ama burada da üstüste dizilmiş taşlar yardımımıza koşuyor. İşaretlerin yetersiz olduğu durumlarda, daha önce bu yolu kullanmış olan yürüyüşçüler, daha sonra geleceklere yolu göstermek için taşlardan işaret yapıp, rotadan sapmanızı engelliyor. İngilizler bu taşlara Cairn demiş. Birkaç yıl önce Norveç'te Preikestolen'e tırmanırken de bunlardan görmüş ama anlam verememiştim. Kaderde bugün öğrenmek varmış. Bu arada yol boyunca yürürken "Bu taşlara Türkçe'de nasıl bir isim verilir acaba?" diye düşündüm. Aklıma "Taşyığın" geldi :) Fena değil, değil mi?

Altın Ağaç


Zig zag'lar çizerek yükselmeye devam ederken gövdesi ve dalları altın renginde olan bu ağaca rastlıyoruz. Kate Clow'un kitabında çilek ağaçlarından bahsediliyor ama dağın başında ne çileği ola ki! Yaban çileği mi?

İstikamet Alınca




Kabak Koyu'ndan ormanın içlerine doğru yürümeye başladık. Ormanın içinden de yavaş yavaş tırmanış başladı tabii. Yukarılardan süzülüp gelen dereden sularımızı tazeledik. Yükseldikçe Kabak Koyu yavaş yavaş görünmeye başladı.

Kabak'a Veda


25 Mayıs sabahı uyandıktan sonra kahvaltı için aşağıya indik. Güzel bir kahvaltı sonrası çantaları toparlayıp, Yörük'le hesabımızı kapattıktan sonra (ekstralar dahil 2 kişi 150.-TL ödedik, fena değil) Shambala ekibiyle helalleşip, Kabak Koyu'na doğru inişe geçtik. Saat sabahın sekizbuçuğu olduğu için ortalıkta in cin top oynuyor. Anlaşılan bu yoga tayfası öyle çok erken kalkmıyor. Neyse... Sahile son kez bakıp, kırmızı beyaz işaretlerimize izlemeye başlıyoruz.

31 Mayıs 2009 Pazar

Chill Out Zamanı




Manyak manzaralı odamıza yerleşip, duşumuzu aldıktan sonra mekânın ortasında yer alan café-restaurant'a yayıldık. Tuğrul "Likya Yolu" kitabını karıştırırken, ben de blog güncelleme derdindeydim. Fonda sakin müzikler eşliğinde, yemek saatine kadar çektiğim fotoğraflardan kareler eleyip, yemek sonrası yazmaya devam ettim. Q klavye ile debelenirken uzun uzun yazmak ne mümkün. Malzemeleri toparlayıp, yatmak için odaya çıktığımda farkında olmadan gökyüzüne bakıp, ateş böceği gibi ışıl ışıl parlayan yıldızları görünce yüzüme bi gülümseme geldi. Kesin Eylül'de falan ailecek buraya gelmek lazım!

A Room with a View


Karnımızı doyurup, buz gibi soğuk biraları devirdikten sonra Yörük bize oda alternatiflerini gösteriyor. Tercihimiz mekânın en tepesinde yer alan, kartal yuvası kılıklı bu kulübe. Öndeki keten perdeyi toplayınca yatak direkt böyle bir manzaraya bakıyor.